Savaşın en kanlı günlerinden biriydi.
Asker en iyi arkadaşının az ileride, kanlar içinde yere düştüğünü gördü.
insanın başını bir saniye siperden çıkaramayacağı gibi bir ateş altındaydılar.

Asker teğmenine koştu hemen:
- Komutanım, bir koşu arkadasımı alıp geleyim mi?

'Delirdin mi?' der gibi baktı teğmen...
- Gitmeye değmez oğlum, arkadaşın delik deşik olmuş. Büyük olasılıkla ölmüştür bile. Kendi hayatını da tehlikeye atma sakın!

Ama asker o kadar ısrar etti ki, teğmen izin vermek zorunda kaldı.

- Peki, dene bakalım!

Asker yoğun ateş altında fırladı siperden ve mucize eseri, arkadaşının yanına kadar gitti, yaralı arkadaşını sırtlandığı gibi taşıdı. Birlikte siperin içine yuvarlandılar.

Teğmen koşup yaralıya bir göz attı ve nefes nefese bir kenara yıkılmış askere döndü:
- Sana hayatını tehlikeye atmaya değmez, dememiş miydim! Bu zaten ölmüş...
- Değdi Komutanım, değdi! dedi asker.
- Nasıl değdi, arkadaşın zaten ölmüş, görmüyor musun?
- Gene de değdi komutanım, çünkü yanına vardığımda henüz yaşıyordu...

Ve onun son sözlerini duymak, dünyalara bedeldi benim için...
Ve, hıçkırarak, arkadaşının son sözlerini tekrarladı:
'Geleceğini biliyordum!'

GELECEĞİNİ BİLİYORDUM!

Kalbimizde 'arkadaşlık' denilen bir mucize var. Nasıl olduğunu, nasıl basladığını bilemezsiniz.
Ama bunun özel bir armağan olduğunu bilirsiniz.

Kocasını 300 erkek ile nasıl aldattığını kitaplaştıran ve televizyonlara çıkarak reklamını yapan Y.Y. isimli öğretmenin memuriyetten men'ine gerek görülmedi.

İnançları gereği taktıkları başörtüsü sebebiyle yüzlerce öğretmen memuriyetten men edilirken, eşini nasıl aldattığının kitabını yazan öğretmenin memuriyetten men'ine gerek görülmedi. Kocasını nasıl aldattığını sahte isimle yazdığı bir kitapta anlatınca, hakkında İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından idari soruşturma başlatılarak açığa alınan İngilizce öğretmeni Y.Y. hakkında yapılan idari soruşturmadan ilginç bir sonuç çıktı. Milli Eğitim Bakanlığı, Y.Y.’nin memuriyetten men'ine gerek görmedi.

Şebnem Berrak A. takma adıyla kaleme aldığı kitapta eşini 300 erkekle aldattığını yazarak gündeme gelen Sarıyer Mehmet İpkin İlköğretim Okulu İngilizce öğretmeni Y. Y. hakkında İstanbul İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından başlatılan idari soruşturma tamamlandı.

ÖĞRETMEN VE ÖĞRENCİLER İLE GÖRÜŞÜLDÜ
Y. Y. hakkında başlatılan soruşturmada görevlendirilen müfettişler okul öğretmenleri ve öğrenciler ile yaptıkları görüşmeler ardından kaleme aldıkları raporda, Y. Y.’nin sözkonusu kitabı yazdığına, kitabı ile ilgili Kanal D televizyonuna çıkarak canlı yayında reklamını yaptığına, bu yayını izleyen okul öğretmenlerinin şahsı hemen tanıdıklarına kanaat getirildiği yönünde görüş bildirildi.

MÜFETTİŞ MESLEKTEN MEN'İNİ TALEP ETTİ
Muhakkikler tarafından hazırlanan raporda 657 sayılı kanunun 125. maddesi g bendinde yer alan “Memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketlerde bulunmak” suçunun işlendiği kanaati oluştuğu, şahsın “memuriyetten men” ile cezalandırılması gerektiğine vurgu yapıldı.
 Rapor, İl Disiplin Kurulu tarafından uygun görülerek 657 sayılı kanun gereği kararı alma yetkisine sahip Milli Eğitim Bakanlığı Üst Disiplin Kurulu’na havale edildi. Kurul, geçtiğimiz günlerde öğretmenin durumu ile ilgili yaptığı görüşme sonucunda mevcut suçu memuriyetten men için yeterli görmedi.

BAKANLIK CEZAYI HAFİFLETTİ
Kurul, kitabın söz konusu öğretmen tarafından yazıldığı yönünde kanaat oluşsa da Y. Y.’ye bir yıl kademesinin ilerlemesinin durdurulması cezasını verdi.

Görev yeri bile değiştirilmeyen Y. Y.’nin kadrosu halen rezil kitabı kaleme aldığı dönem görev yaptığı Sarıyer Mehmet İpkin İlköğretim Okulu’nda bulunuyor. Maaşını eksiksiz alan Y. Y’ye ek ders ücreti bile ödeniyor. Y. Y. soruşturma çerçevesinde açığa alınması üzerine açığa alınması ile ilgili İstanbul İdare Mahkemesi’ne dava açmış davayı kazanmıştı.

EŞİ DE BOŞANMA DAVASI AÇMIŞTI
Y. Y.’nin öğretim üyesi olan eşi A.Ç.Y ile Sarıyer Aile Mahkemesi’nde boşanma davası devam ediyor. Y. Y. aynı zamanda çiftin ortak çocuğu M.Y’yi eşine göstermediği gerekçesiyle Sarıyer 1.İcra Mahkemesi’nde yargılanıyor.

Çevre Ve Tüketici Haklarını Koruma Derneği (ÇETKODER) Genel Merkezi bu gün cep telefonları için bir çağrıda bulundu.

Geçtiğimiz Cuma günü oynanan Türkiye-Hırvatistan maçında milli takımımızın yarı finale yükselmesi herkesi sevince boğdu…

Karşılaşmanın son saniyelerinde Semih’in attığı golle değişen maçın kaderi, dünya sporunun da gündemini değiştirdi.

Hırvatistan karşısında aslanlar gibi mücadele eden millilerimiz maçın son saniyelerine kadar umutlarını, inançlarını yitirmeyerek tarihi bir başarıya da imza atmış oldular.

Bizlere bu sevinci yaşattıkları için hepsini yürekten kutluyor ve başarılarının devamını diliyorum…

Ama…

Maç sonrasında sevincini etrafa ateş saçarak yaşayan magandalara değinmek istiyorum…

Düğünümüz olur silah sıkarız…

Kınamız olur silah sıkarız…

Doğum günlerinde bile silah sıkan var mıdır diye sormayın…

Elbette var…

Birinden bir demet gül almanın sevincini bile neredeyse silahla ateş ederek dile getireceğiz…!

Bu nasıl sevinmektir Allah aşkına?

Böyle sevinç gösterisi mi olur?

Sanki sırf silahla ateş edebilmek için bahane arar gibiyiz…

Türkiye – Hırvatistan maçından sonra zaferi kutlamak için kendini meydanlara atan magandalar ateş ettikleri silahlarla birçok kişiyi yaraladılar.

İnsanların canlarını yaktılar.

Ocakları söndürdüler…

Milli takımının başarısını kutlamak için kendini evden dışarı atan, ya da evlerinin balkonlarında Türk bayrakları ile galibiyet sevinci yaşayan masum insanlarımızın ne günahı var?

Magandaların, serserilerin ve kendini bilmez kişilerin sayesinde sevincimiz kursağımızda kalıyor…

Silaha ne gerek var?

Savaş mı çıktı ki?

Nereye gidiyorsun?

Her sevinç sonrasında hayyydaaa, hırrraaaaa…

Olur mu öyle şey yahu?

Etrafa ateş etmeden sevincimizi yaşayamıyor muyuz?

Birilerini yaralamadan ya da öldürmeden rahat edemiyor muyuz?

Soğuyamıyor muyuz?

Madem sevineceksin, o halde al eline bir bayrak in meydanlara doyasıya eğlen, bu büyük başarıyı insanlarla kucaklaşarak kutla…

Evinde ve hastanelerde hasta yatan insanları da düşünelim…

Yani kısacası adam gibi sevinelim…

Milli takımın başarısını, düğünlerimizi vb. gibi olayları kana bürümeyelim.

Bir yandan sevinirken, öte yandan başka insanların canlarını yakmayalım.

Bu tür sevinç gösterileri bizlere yakışmıyor…

Bu yüzden aklımızı başımıza alalım ve medeni bir şekilde hareket edelim.

Ve…

Gelin sevincimize gölge düşürmeyelim…

Birlik, beraberlik içerisinde kucaklaşarak dostça, kardeşçe ve milletçe silahsız sevinelim…

Siyaset arenasında boy göstermek ve sürekli olarak gündemde kalmak için çaba harcayan insanları bazen anlamakta zorlanıyorum…

Yıllar öncesinde yapılan siyasetle, şimdiki yapılan siyaseti kıyaslıyorum da, arada dağlar kadar fark var…

Siyasetçiler bana kızabilir ama gerçek bu…

Hangi biri siyaseti babasının hayrına yapıyor ki?

Bu işi sadece hizmet aşkı ile yapan kaç tane siyasetçi var?

Bana bir tane gösterin…

Biri çıksın “ben yapıyorum” desin onu da alnından öpeyim…

Şan, şöhret, hırs, çıkar uğruna yapılan her şey bana ters düşüyor arkadaş…!

Her şey yapmacıkmış gibi geliyor.

Siyasetçinin biri “canım” dese insanın canından da vazgeçesi geliyor…

Açıkçası, siyasetçiye güvenin kalmadığı bir süreçten geçiyoruz.

Tekrar vatandaşın güvenlerini kazanabilmek için siyasetçilerin en azından taktik değiştirmeleri gerekiyor.

Nasıl mı?

Bu o kadar da çok zor değil…

Seçim sürecinde nasıl çalışmalar yapılıyorsa ve bir oy alabilmek için nasıl vatandaşların ayağına gidiliyorsa, bunları seçimden sonrada uygulamalı ve tüm bunların sadece bir oy için yapılmadığını hissettirmelidir.

Seçimleri kazandıktan sonra Ankara’ya gidenler, arada bir gelip oy istediği insanları bir ziyaret etse, bir selam atsa, hal hatır sorsa fena mı olur?

Zaten vatandaşların para, pul gibi bir beklentisi yoktur.

Sadece ve sadece seçim sürecinde hatırlanan vatandaşlar şuan gerçekten de ne yapacaklarını şaşırmış durumdalar…

Yıllardır hep aynı hikayeler.

Hiç değişmiyor.

Geçtiğimiz günlerde çarşıyı gezerken, birkaç esnaf arkadaşla sohbet ettim.

Sohbet esnasında konu siyasetten açıldı.

Neye uğradığımı şaşırdım…!

Adamlar adeta ateş püskürmeye başladı.

Duyanda kavga var sanacak.

Ama kavga falan yok tabiî ki de…

Sadece, içlerinde birikmiş kızgınlıklarını dile getirmeye çalışıyorlardı.

İçlerinden biri; “Yarın yine gelirler oy istemeye, hangi yüzle gelecekler merak ediyorum. Siyasetçiler bizleri ne olarak görüyor? Seçim sürecinde oy istemek için bin bir takla atacaksın, eee ondan sonra da bizleri tanımayacaksın, yok sayacaksın. İyi yere dükkan açık valla!” dedi.

Diğer arkadaşta bana biraz kızar gibi oldu.

“Neden bunları yazmıyorsunuz? Her seçim sürecinde aynı olayları yaşıyoruz. Oy istemek için hiç kimse kapımıza gelmesin. Yeter artık!” diyerek tepkisini dile getirdi.

Eee yani haklılar da…

Vatandaşların gönlünü almak ve bir selam atmak o kadar da zor mu Allah aşkına?

Bir esnafın çayını, 40 yıl hatırı olan kahvesini içmek sizleri değerden mi düşürür?

Vatandaşların artık siyasete ve siyasetçiye bakış açılarının değişmesi lazım.

Değişsin ki gönülleri rahat etsin.

Unutulmadıklarını ve her zaman yanlarında olduğunuzu vatandaşlara hissettirebilirseniz ne mutlu size!

Siyaset bambaşka bir boyut kazandığı takdirde inanın ki her şey çok daha güzel olacak.

Ama yeter ki sizler bunu isteyin…

İnsanın içine işleyen bir ayaza ev sahipliği yapan kış

sabahında, seni düşündüğümde içime yayılan sıcaklığın,

dışarıdaki iki metre karı bile eritebileceğini düşünüyorsam...

 Uykudan yüzümde mutlu bir gülümseme ile kalkıp benimle

birlikte uyanan güne senin adını veriyorsam...

 Evimin bütün duvarlarında senin yüzünü görüp, bana

baktığını hissediyorsam...

 Ve bu beni her gün hep aynı şekilde heyecanlandırıyorsa...

 İçtiğim çayın şekeri, sigaramın dumanı, kahvaltımın her

lokması sen oluyorsan...

 Sokakta bana bakan her insan, yüzümdeki tarifsiz sevinci

görüp hayrete düşüyorsa...

 Sevdiğin şarkıyı defalarca başa alıp bıkmadan defalarca

dinleyebiliyorsam...

 O şarkının her sözüne seninle ilgili ayrı bir anlam

yüklüyorsam...

 Yüzlerce kişinin arasında bile kadehimi sadece senin şerefine

 kaldırıyorsam...

 Başımı döndüren şeyin aslında içki değil, sana olan aşkım

olduğunu biliyorsam...

 Yorucu bir günün sonunda ufacık bir sözünle, bir gülüşünle

 uzun bir tatilden dönmüş gibi enerji doluyorsam...

 Ve o enerjiyle hiç uyumadan günlerce çalışabileceğimi

duyumsuyorsam...

 Gün boyu saatleri, dakikaları sayıp 'Neden geçmiyor bunlar'

 diye hayıflanıyorsam...

 Ve hep seninle buluşacağımız anı bekliyorsam...

 Kitap okurken seni düşünmekten kendimi alamayıp aynı

satırı defalarca tekrar ediyorsam...

 Sonra sana bunu anlattığımda birlikte ne kadar güleceğimizi

 düşünüp keyifleniyorsam...

 Seninle ilgili planlar yapıyorsam...

 Sadece varsayımlara dayalı olsa bile o planları

mükemmelleştirmek için her ayrıntının üzerinde dakikalarca

düşünüyorsam...

 İzlediğim filmdeki başrol oyuncularının yerine kendimizi

koyup 'Biz olsaydık böyle yapardık' diyorsam...

 Yüzyıllardır sevgililerin kullandıkları klasik sözcüklerin

benim duygularımı anlatmaya yetmediğini fark ediyorsam...

 Yine de bunları söylemekten hiç ama hiç bıkmıyorsam...

 Aşkımın coşkusunu sana yansıttığımda senin de bana aynı

coşkuyla karşılık vereceğini biliyorsam...

 Kahkahanın en güzelini seninle atacağımı, yemeğin en

güzelini seninle yiyeceğimi, içkinin en keyiflisini seninle

içeceğimi düşünüyorsam...

 'Hayatının en anlamlı şeyi ne' diye sorduklarında tereddüt

bile etmeden senin adını verebiliyorsam...

 Sen benim için vazgeçilmez olmuşsun demektir...

 MEHMET COŞKUNDENİZ

Her şey bir garip bugün
Sen garip ben garip
Kafesteki kuş,sofradaki aş garip
Bir şeyler var yolunda olmayan biliyorum
Ama neee..?
Sen mutlu ben umutlu
Ama bir şeyler var
Bir korku var yüreğimde
Ilık esen bu rüzgar içimi donduruyor
Bir sessizlik var ikimizde de
Fırtına öncesi gibi
Umutluyum ama huzurlu değil
Bugün yada yarın bir şeyler olacak
Biliyorum ve ayrılık gelecek
Gel yanıma uzan diyorsun
Oysa ben yanına ölmek istercesine
Kalmak istiyorum
Saçında bir tel yüzünde bir ben
Ve kendimde bir sen olmak istercesine ölmek istiyorum
Mutlu bir ölüm yok derdi şair
Şu anda ölmek yani ellerim sarılmışken bedenine
Ve yüzün göğsümde uzanmışken sen
Saçlarını koklayarak
Ve o can alıcı gözlerine bakarak ölmek
Mutlu bir ölüm varmış be şair
Demek istiyorum.
Sen dışında ben içimde tir tir titriyoruz.
Ürkek bir güvercin edası var titreyişinde
Sende yasağa batmış bir düşün korkusu..
Bende beş yaşındaki bir çocuğun,
Annesinin terkine uğrama korkusunun titrekliği....

Alıntı

Ayhan Hız

                   ACILI GECENİN BİTİMİNDE
             
   

Yaşadığımıişitmek istiyorum,Bir ses uzaktan, yakından ya da içimden.Düşen yaprakörneğin,Kağıt hışırtısı olsun,Ya da eski tahtaları içten kemiren birkurdun çıtırtısı.Bir inilti derinden,Damlayan su,Bir elektrik düğmesiçıt diye.Çok uzaklardan yankılanan duyulur duyulmaz,İçimdekimağaralarda besler büyütürüm.Her ne olursa olsun bir ses,Yeter ki banaispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımıgörmek istiyorum,Bir ışık uzaktan, yakından ya da içimden.Sesindekipırıltıya,Gözündeki ışıltıya benzer,Bir kibrit çakımı,Bir yanıp sönseyeter.Sabahın yağan toz mavisi göğsünde çıplak,Ya da gün batımı pembesidudak.Bir yıldırım hızında çizilsin,Bir şimşekçe yazılsınkaranlığım,Bir fener ki uzaklığı bilinmeyen,Bir yıldız parlayıpsönen.Dişlerinin aydınlığını,İçimdeki mağaralarda besler büyütürüm,Herne olursa olsun bir ışık,Yeter ki bana ispat etsin yaşadığımı

Yaşadığımıduymak istiyorum,Bir ısı uzaktan, yakından ya da içimden.Tenine ilkdokunduğum zamanki,Elini ilk tuttuğum,Yüreğimi kanatlandıran otitreşim.Kanı geçiyor kanıma sandığım,Öyle bir değdin ki varla yokarasıVe yanarken ateşten ellerim,Yatak çarşafının apaklığında duyduğumserinlik.Ve sevgiyi sende bulduğum ilk,O ılıklığa değinmek yerine,Uzakdüşlerde olsa da yeter.İçindeki mağaralarda besler, büyütürüm,Her neolursa olsun bir değiniYeter ki bana ispat etsin yaşadığımı..

Yaşadığımıkoklamak istiyorum,Bir koku uzaktan, yakından ya da kendimden.Kulakmemelerinde şebboy,Saçlarında o kokuKi öptükçe, öpüldükçe büyüyen.Heryel estikçe getirir düşlerime,Koklarım çok uzaklardaki anılardanseviyi,Bir yel esmiş mi esmemiş mi,Bir kıpı dal oynasa,Bir yaprakkıpırdasa,Duyulur duyulmaz olsa da,İçimdeki mağaralarda beslerbüyütürüm.Her ne olursa olsun bir koku,Yeter ki bana ispat etsinyaşadığımı..

Yaşadığımıtatmak istiyorum,Bir tat ki uzaktan, yakından ya da kendimden.Ağzımda,dilimde, damağımda,Bir buruksu mutluluk sandığım,Salt benim diyealdandığım,Kendi yalanlarıma kandığım.Arttı yaşadıkça duyduğumacı,Yitirmemek için o acıyı çoğaltırım,İçimdeki mağaralarda besler,büyütürüm.Her ne olursa olsun bir tat,Yeter ki bana ispat etsinyaşadığımı...

Aziz Nesin

Ben giderim adım kalır
Dostlar beni hatırlasın
Düğün olur bayram gelir
Dostlar beni hatırlasın



Can kafeste durmaz uçar
Dünya bir han konan göçer
Ay dolanır yıllar geçer
Dostlar beni hatırlasın



Can bedenden ayrılacak
Tütmez baca yanmaz ocak
Selam olsun kucak kucak
Dostlar beni hatırlasın



Ne gelsemdi ne giderdim
Günden güne arttı derdim
Garip kalır yerim yurdum
Dostlar beni hatırlasın



Açar solar türlü çiçek
Kimler gülmüş kim gülecek
Murad yalan ölüm gerçek
Dostlar beni hatırlasın



Gün ikindi akşam olur
Gör ki başa neler gelir
Veysel gider adı kalır
Dostlar beni hatırlasın ...

Ne içindeyim zamanın,

Ne de büsbütün dışında;

Yekpâre, geniş bir ânın

Parçalanmaz akışında.

Bir garip rüyâ rengiyle

Uyuşmuş gibi her şekil,

Rüzgârda uçan tüy bile

Benim kadar hafif değil.

Başım sükûtu öğüten

Uçsuz, bucaksız değirmen;

İçim muradına ermiş

Abasız, postsuz bir derviş;

Kökü bende bir sarmaşık

Olmuş dünya sezmekteyim,

Mavi, masmavi bir ışık

Ortasında yüzmekteyim...

Ahmet Hamdi Tanpınar